انتقال میکروارگانیسم ها از راه آب یونیت دندانپزشکی و هوای فشرده

انتقال عوامل عفونی درنتیجۀ خوردن و یا استنشاق ذرات آب یونیت توسط کارکنان دندانپزشکی و بیمار امری شایع است و احتمال انتقال بسیاری از بیماری­ها مانند وبا(Cholera) ، اسهال خونی(Shigella)، اسهال آمیبی، کولیت ناشی از اشرشیا کلی، Cryptosporidiosisو هپاتیت نوع A  و Eرا افزایش می­دهد. آب از طریق سیستم آب شهریِ غیراستریل و با ورود به مسیرهای پلاستیکی چندکاناله به محل اتصال توربین، پوآر یا سرنگ آب و هوا و دستگاه جرم­گیری اولتراسونیک هدایت می­شود.

انجمن دندانپزشکی آمریکا (ADA) تعداد مجاز میکروارگانیسم­های موجود در یونیت را برابر     ۲۰۰CFU/ml اعلام کرده است. تعداد میکروارگانیسم­های موجود در آب ورودی یونیت برابر با ۵۰۰CFU/ml  و آب خروجی یونیت برابر با  ۱۰۰۰CFU/ml   تا ۱۰۰۰۰CFU/ml

(حتی ۲۰۰۰۰۰ و بیشتر) گزارش شده است. میزان میکروارگانیسم های آب خروجی یونیت در ایران، از۲۰۰۰۰ تا  ۴۰۰۰۰ CFU/ml  متغیر است. درنتیجه، آلودگی آب خروجی از یونیت دندانپزشکی بسیار بیشتر از آب ورودی می باشد. این مسئله ناشی از تشکیل بیوفیلم می باشد. عبور آب از درون لوله­ های ظریف یونیت و سرعت کمتر جریان آب در مجاورت دیوارۀ داخلی لوله­ها  سبب تشکیل توده­ای حاوی حداقل ۴۰ نوع میکروارگانیسم در سطح داخلی لوله به نام بیوفیلم می شود . به­علاوه، آب آشامیدنی حاوی مواد ارگانیک و غیرارگانیک مختصری است که به عنوان عامل تغذیه­کنندۀ میکروارگانیسم­های موجود در آب و بیوفیلم عمل می­کنند.

از میان بیش از ۴۰ نوع میکروارگانیسم موجود در آب یونیت دندانپزشکی ، دو نوع آن اهمیت بیشتری دارند:

  1. لژیونلا نموفیلا(Legionella pneumophilia)

لژیونلا نموفیلا باسیلی گرم منفی هوازی بدون قدرت اسپورزایی است که به صورت طبیعی درآب وجود دارد و به دلیل زندگی درون آمیبی از اثر کلرین موجود درآب در امان می­ماند. باکتری توسط استنشاق آئروسل تولید شده توسط آب آلوده یا آسپیره شدن باکتری پس از رشد در حلق انتقال می­یابد و سبب بروز دو بیماری می­شود.

پنومونی لژیونر (Legionnaires)

تب پونتیاتیک (عفونت غیر ریوی): با علائم محدود مشابه آنفلوانزا مانند تب و لرز، دردهای عضلانی، سردرد و سرفۀ خفیف و گلودرد. این پدیده در دندانپزشکی شیوعی حدود ۱۰ درصد دارد، در انتهای هندپیس یا سرنگ آب و هوا و دستگاه جرم­گیری اولتراسونیک یافت شده و موجب آلودگی کارکنان دندانپزشکی یا بیمار می­شود.

بررسی­های سرولوژیک مواجه شدن کارکنان دندانپزشکی با باکتری لژیونلا را نشان می­دهند. با وجود این، تنها دو مورد مرگ دندانپزشک در کالیفرنیا و یک مورد مرگ بیمار خانمی ۸۲ ساله در ایتالیا گزارش شده که می تواند بیانگر ارتباط ایجاد بیماری با آلودگی شغلی باشد. به­علاوه، شستن زخم با آب آلوده به لژیونلا به­ندرت عفونت زخم ایجاد می­کند.

  1. لژیونلا سودوموناس (LegionellaPseudomonas)

لژیونلا سودوموناس در بیشتر انواع آب شهری وجود دارد. این باکتری از عفونت­های فرصت­طلب است که می­تواند سبب ایجاد عفونت مجاری ادرار، عفونت زخم و سپتیسمی (در بیماران دچار سوختگی) شود. به­علاوه، در بیماران مبتلا به فیبروز سیستیک از راه تنفسی انتقال می­یابد و بیماری بروز می­کند. از انواع آن می­توان به         P Aeruginosaو P cepacia اشاره کرد که در حضور مختصر مواد غذایی به رشد و تکثیر خود ادامه می­دهند. سودوموناس در برابر محلول­های ضدعفونی و آنتی­بیوتیک­ها مقاومت ذاتی دارد. تنها گزارش مستند انتقال لژیونلا پسودوموناس از یونیت دندانپزشکی به بیمار، دو مورد ایجاد عفونت دهان در بیماران مبتلا به ضعف دستگاه ایمنی بوده است.

 

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *